Ajj Aakhan Waris Shah nu.......................... A beautiful poem by Amrita Pritam on Partition

Continuing with sharing my favourite Punjabi poems on this blog, today I am sharing an epic poem which gives me goose-bumps each time I hear or read it.
It is written by Award winning writer Amrita Pritam. In this poem, Amrita talks about the scene of Indo-Pak partition in 1947.


ਅੱਜ ਆਖਾਂ ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ, ਕਿਤੋਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬੋਲ।
ਤੇ ਅੱਜ ਕਿਤਾਬੇ ਇਸ਼ਕ ਦਾ, ਕੋਈ ਅਗਲਾ ਵਰਕਾ ਫੋਲ।
ਇਕ ਰੋਈ ਸੀ ਧੀ ਪੰਜਾਬ ਦੀ, ਤੂੰ ਲਿਖ ਲਿਖ ਮਾਰੇ ਵੈਣ।
ਅੱਜ ਲੱਖਾਂ ਧੀਆਂ ਰੋਂਦੀਆਂ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਕਹਿਣ।
ਵੇ ਦਰਦਮੰਦਾਂ ਦਿਆ ਦਰਦੀਆ, ਉੱਠ ਤੱਕ ਆਪਣਾ ਪੰਜਾਬ।
ਅੱਜ ਬੇਲੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਛੀਆਂ, ਤੇ ਲਹੂ ਦੀ ਭਰੀ ਚਨਾਬ।
ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੰਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ, ਦਿੱਤੀ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਾ।
ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਧਰਤ ਨੂੰ, ਦਿੱਤਾ ਪਾਣੀ ਲਾ।
ਇਸ ਜ਼ਰਖ਼ੇਜ਼ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ, ਲੂੰ ਲੂੰ ਫੁੱਟਿਆ ਜ਼ਹਿਰ।
ਗਿੱਠ ਗਿੱਠ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਲਾਲੀਆਂ, ਫੁੱਟ ਫੁੱਟ ਚੜ੍ਹਿਆ ਕਹਿਰ।
ਵਿਹੁ ਵਲਿੱਸੀ ਵਾ ਫਿਰ, ਵਣ ਵਣ ਵੱਗੀ ਜਾ।
ਉਹਨੇ ਹਰ ਇਕ ਬਾਂਸ ਦੀ ਵੰਝਲੀ, ਦਿੱਤੀ ਨਾਗ ਬਣਾ।
ਪਹਿਲਾ ਡੰਗ ਮਦਾਰੀਆਂ, ਮੰਤਰ ਗਏ ਗੁਆਚ।
ਦੂਜੇ ਡੰਗ ਦੀ ਲੱਗ ਗਈ, ਜਣੇ ਖਣੇ ਨੂੰ ਲਾਗ।
ਲਾਗਾਂ ਕੀਲੇ ਲੋਕ ਮੂੰਹ, ਬਸ ਫਿਰ ਡੰਗ ਹੀ ਡੰਗ।
ਪਲੋ ਪਲੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ, ਨੀਲੇ ਪੈ ਗਏ ਅੰਗ।
ਗਲਿਓਂ ਟੁੱਟੇ ਗੀਤ ਫਿਰ, ਤ੍ਰਕਲਿਉਂ ਟੁੱਟੀ ਤੰਦ।
ਤ੍ਰਿਜੰਣੋਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ, ਚਰੱਖੜੇ ਘੂਕਰ ਬੰਦ।
ਸਣੇ ਸੇਜ ਦੇ ਬੇੜੀਆਂ, ਲੁੱਡਣ ਦਿੱਤੀਆਂ ਰੋੜ।
ਸਣੇ ਡਾਲੀਆਂ ਪੀਂਘ ਅੱਜ, ਪਿੱਪਲਾਂ ਦਿੱਤੀ ਤੋੜ।
ਜਿਥੇ ਵਜਦੀ ਫੂਕ ਪਿਆਰ ਦੀ,ਉਹ ਵੰਝਲੀ ਗਈ ਗੁਆਚ।
ਰਾਂਝੇ ਦੇ ਸਭ ਵੀਰ ਅੱਜ, ਭੁੱਲ ਗਏ ਉਸਦੀ ਜਾਚ।
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਹੂ ਵੱਸਿਆ, ਕਬਰਾਂ ਪਈਆਂ ਚੋਣ।
ਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਹਿਜ਼ਾਦੀਆਂ, ਅੱਜ ਵਿਚ ਮਜ਼ਾਰਾਂ ਰੋਣ।
ਅੱਜ ਸਭੇ ਕੈਦੋਂ ਬਣ ਗਏ, ਹੁਸਨ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਚੋਰ।
ਅੱਜ ਕਿਥੋਂ ਲਿਆਈਏ ਲੱਭ ਕੇ, ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਇਕ ਹੋਰ।
ਅੱਜ ਆਖਾਂ ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ, ਕਿਤੋਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬੋਲ।
ਤੇ ਅੱਜ ਕਿਤਾਬੇ ਇਸ਼ਕ ਦਾ, ਕੋਈ ਅਗਲਾ ਵਰਕਾ ਫੋਲ।

One of my favorite poems: Hanera jarega kiwe by Surjit Paatar

kujh kiha taaN hanera jarega kiveiN,
chup riha taaN shamadaan ki kehange.
geet di maut iss raat je ho gayee,
mera jeena mere yaar kinjh sehange.

iss adaalat ch banday birkh ho gaye,
faisle sundiyaN sundiyaN sukk gaye,
aakho ehna nu ujaRhay garhiN jaan hunn,
ih kadoN teek eithey khaRhey rehange….

yaar mere jo iss aas te mar gaye,
ke mein ohna de dukh da banaavaN ga geet,
je mein chup hi riha je mein kujh na kiha
banke roohaN sadda bhatakde rehange…

jo badeshaN ch rulday ne rozi lai,
oh jadoN des partange apnay kadi,
kujh taaN sekkange maaN de sivey di aggan,
baaki kabraN de rukh haiTh jaa behange…

ki ih insaaf haume(false pride) de put karange,
ki ih khaamosh pathar de but karange,
jo saleebaN te tangay ne lathanay nai,
raaj badlange suraj chaRhan lehange….

ih jo rangaN ch chitre ne khur jaange,
ih jo marmar ch ukre ne mit jaange,
balday hathaN ne jehRay hawa vich likhay
haraf oohi hameshaN likhey rehange….

ih vi shayad mera aapna veham hai,
koi deewa jagega meri kabar te,
je hawa ih rahi,kabraN uttay taaN ki,
sabh gharaN ch vi deeway bujhay rehange…

Surjeet Paatar

Few lines from Loona - Shiv Kumar Batalvi's Magnum Opus

Dharmi babul paap kamaaya
Lar laaya mere phul kumlaaya
Jis da Ichhran roop handhaaya
Mein Pooran di maa, Pooran de haan di

Mein us ton ik chumman vaddi
Par mein keekan maa ohdi laggi
Oh meri garbh joon na aaya
Saiye ni main dhee vargi Salvaan di

Pita je dhee da roop handhave
Ta lokan nu laaj na aawe
Je Loona Pooran nu chahve
Chritarheen kahe kyon jeebh jahaan di

Chritarheen te taan koi aakhe
Jekar Loona veche haase
Par je haan na labhan maape
Aap labhan vich ki hai gall apmaan di

Mein Pooran di maa Pooran de haan di.....

If anybody is having full version of Loona in ebook format, please mail a copy to me.